Augustus 2020

Een Ree!

Op zondag 9 augustus stonden bij de ingang aan de Zandvoortselaan om zes uur twee gidsen klaar voor in totaal – vanwege de corona-maatregelen een beperkte groep van – 20 deelnemers. Clarence Wever nam een groep op sleeptouw richting Renbaanveld, Huib Koel beklom met zijn groep eerst de Tonneblink om vervolgens de rijkdom aan duinplanten te laten zien die buiten de AWD groeit en bloeit. Het was warm met een hoge bewolking, daardoor weinig temperatuurverschillen tussen duintop en duinpan. De temperatuurverschillen kunnen immers fors zijn.

duinkruiskruid
Duinkruiskruid bloeit massaal

Op weg naar de Tonneblink, over het Kraaienveld blijkt dat er aan Duinkruiskruid geen gebrek. Het lijkt wel alsof er te weinig rupsen zijn van de Jakobsvlinder, zoveel planten zijn er. Op het bloeiende Wilde Peen vonden we de Pyamaschildwants.
Onderaan de helling van de Tonneblink, vlakbij het Noordoosterkanaal weet het Rond(bladig) wintergroen zich in het hogere gras te handhaven. Een fraai en klein plantje van het duinlandschap. De groep van Clarence zag bij de brug twee IJsvogels wegvliegen.

duinkruiskruid
De Pyjamaschildwants zie je vaak op Wilde Peen



Damherten zagen beide groepen in grote aantallen. Er zaten hele donkere, bijna zwarte exemplaren bij. Aan de overkant van het kanaal is goed zichtbaar wat de gevolgen zijn van de damhertenvraat. In de draadkooitjes staan grote planten (teunisbloem en koningskaars) die zodra ze buiten de kooi groeien worden afgevreten. Bloei en zaadvorming is dus niet mogelijk: de waterleidingduinen worden armer en armer aan plantensoorten.

Tonneblink
Op weg naar de hoogste duintop van de AWD

Direct buiten het hek, lopend richting het recroduct vind de oplettende wandelaar in de eerste tien meter al meerdere (volwassen, bloeiende) plantensoorten: Rolklaver, Stinkende Ballote, Stalkaars, Koningskaars/Keizerskaars, Ossentong, Teunisbloem, Slangenkruid, Wilde reseda, Wilde peen, Welriekende salomonszegel, Kruipend stalkruid, etc.etc.

Keizerskaars
Buiten de hekken van de AWD bloeit de duinflora overvloedig


De tocht ging verder richting het Visserspad naar de ‘Hugo de Vriesvallei’, een afgegraven grote duinpan die vorig jaar vol stond met bloeiende teunisbloem. Dit jaar was het aantal minder – het is een tweejarige plant – de uitgebloeide stengels stonden er nog. Via het fietspad terug: in een meidoorntop liet een Roodborsttapuit zich horen, het geluid van twee ketsende steentjes. Terug over het fietspad over de oude trambaan via de paadeningang weer het waterleidingduingebied in.

Het voordeel van gids zijn, is dat deze vaak voorop loopt. Twintig meter na de ingang zag Huib een ree! Maar die maakte zich snel uit de voeten, zodat de rest van de groep het alleen van horen zeggen heeft. Een ree zien in de AWD is tegenwoordig een zeldzaamheid, door voedselgebrek verdreven naar de strandwallen.
Na twee uur en een kwartier was de groep weer terug bij de ingang. Daar liepen vier damherten rustig te poseren, op vijf meter afstand van het toestromende publiek. Het blijft duidelijk een verkoopargument, maar gaat helaas ten koste van heel wat flora en bijbehorende fauna in een kwetsbaar natuurgebied.