Februari 2022

Na weer een maand verplichte onderbreking gingen op zondag 13 februari twee gidsen in een kleine groep op pad. Ondanks dat de temperatuur zeven graden aanwees, voelde het nog fris aan.



Via de Kijklaan achter het Huis te Vogelenzang – waar we een haas de laan zagen oversteken – trok de groep van gids Kees het duin in. Rondom hoorden we het geroffel van de grote bonte spechten, de zang van koolmezen en de pimpelmezen, en in de verte het lachen van de groene specht. De vink liet al zijn bekende vinkenslag horen.

Het was zowiezo een dag met veel vogelgeluiden: Zanglijster, Grote bonte specht, groene specht, boomkruiper, boomklever, veel vinken, merels, ganzen, koolmees en pimpelmezen. Op zoek naar eekhoorns vonden we veel vraatsporen en 2 nesten.

Aan de rand van de grote exclosure probeerden we een roffelende specht in beeld te krijgen. Wat we zagen was echter geen grote, maar een kleine bonte specht. Goed te herkennen aan de witte dwarsstreepjes op de rug. De roffelende grote bonte specht vloog weg om zijn buurman op te jagen, maar de kleine bonte specht bleef rustig zitten en speelde kiekeboe met de groep. Het verschil in grootte tussen de twee soorten spechten was frappant.

Via Pannelanderberg en Nieuwkanaal zijn we naar de vogelkijkhut gelopen. Geen wintertalingen dit keer, maar wel een grote groep Canadese ganzen, twee paartjes slobeenden en twee dodaarsjes.

Langs de jachthut van Schuil en Rust liepen we terug.

Bij Schuil en Rust zong de grote lijster, en ook die kregen we in de kijker. Door het Naaldenbos en over het Vinkenveld terug naar de ingang, waar we 10 voor half 11 arriveerden.

Opvallend: ruim twee uur gewandeld, maar in totaal nog geen tien damherten gezien.