Juli 2020

Drie afzonderlijke groepjes hebben met drie gidsen circa 3 uur genoten van het fraaie zomerweer. Bij de start om half zes was het nog fris, maar halverwege gingen de jassen uit. Hieronder het verslag van de groep Kees.

Het duingebied rond ingang De Zilk staat bekend als droog, maar uiteindelijk werd het een wandeling rond het thema water. We werden al nat van de dauw op het pad tussen de Adelaarsvarens. Het eerste open water dat we kruisten was het Oosterkanaal. Prachtige nevels boven het stille water, aangelicht door de opkomende zon, waardoor het leek of we in een gloeiende oven keken.

Aan de overkant van het kanaal zagen we regelmatig Konijnen, rustig grazend in de kant of huppelend over de Haasvelderweg. Via de Trapjesberg belandden we in de Pan van de Heiweg, een vochtig berkenbosje. Onder een oude Meidoorn aan de rand van het bosje vonden we maar liefst zes Peperbussen. Wel jammer dat de ooit zo rijke ondergroei van het bosje is weggegraasd door de Damherten.

Ten westen van deze duinpan ligt een forse poel, aangelegd in het kader van het PAS-project. Kristalhelder water, de bodem bedekt met Kranswieren en in het midden een grote plek Drijvend fonteinkruid. De Damherten maken dankbaar gebruik van het water, te oordelen naar de vele pootafdrukken langs de oever. De wandeling naar het Haasveld werd begeleid door Boompieper, Boomleeuweriken, Kneu en Roodborsttapuit. Echt zingen deden ze niet uitbundig, maar ze lieten zich wel goed zien.
In de sloten van het Haasveld stond ook behoorlijk wat water. Op de kanten Watermunt en frisgroene uitlopers van Penningkruid, nog niet in bloei. In de verte konden we de Groene kikkers al horen kwaken. Die zaten in het laatste watertje van vandaag, het Weitje van de Blauwe Paal. Er stond geen zuchtje wind, het water was glad als een spiegel. Aan de overkant van de plas klonk duidelijk de roep van de Tureluur. De vogel zelf hebben we niet gezien, maar wel een Vos die schielijk wegdook toen hij ons in de gaten kreeg. Toen kregen we ook de hindes in het oog die we al een tijdje hoorden blaffen. Misschien was het blaffen om hun jonge kalfjes voor de Vos te waarschuwen, of voor die grote mensen. Via de Vijf Dennen en het Franse Vlak liepen we terug naar het Oosterkanaal, waar we de groep van Clarence tegenkwamen.

Clarence was met zijn groep naar het zuiden gelopen, over het Heitje en langs het zweefvliegveld. Huib ging zijn zes deelnemers naar het noorden om een rondje Vogelenveld te doen. Vanaf de Kijkberg heb je een fraai overzicht over het Palm- en Vogelenveld, echt een aanrader.
Volgende maand wellicht met meer mensen per gids op pad?

jakobskruiskruid met zebrarups