November 2019

Het was koud, die tweede zondag in november. Het had gevroren. Maar de weersverwachting was goed: eerst mistig, maar later zou de zon doorkomen. En zo gebeurde het.

Op een gegeven moment werd de mist verdreven…. en was er een strak blauwe lucht.

Op deze wandeling waren circa 30 mensen afgekomen – de dag ervoor had het hard geregend: geen weer voor een gedegen voorbereiding – vandaar dat besloten werd om met één groep flink door te wandelen richting de kanalen bij het infiltratiegebied, en op zoek te gaan naar de wintergasten. Nu was het schitterend wandelweer.

Kees gaf uitleg over de zichtbare gevolgen van de stikstofdepositie: vergrassing in het duingebied.

Het was zo mistig dat een groepje zaagbekken, schuwe vogels die alleen in de winter in de duinen zijn te zien, de grote groep mensen niet in de gaten had. Ze lieten zich uitgebreid bewonderen en vlogen pas weg na lang aandringen. De excursie ging immers verder.

Onderweg werd op diverse plekken stil gestaan om specifieke items te benoemen: gesteelde stuifbal in het mos, de bevroren rietpluimen, het nog bloeiende bezemkruiskruid, hoe ontstaat hoogveen, de vele mosklokje, over de vruchten van de kardinaalsmuts en natuurlijk de overbegrazing door damherten.

Uit nieuwe gegevens blijkt dat ondanks het hogere afschot, het geschatte aantal damherten niet is afgenomen. Voor de steeds zeldzamer wordende duinplanten in de AWD is dat geen goed nieuws.

Uit een nieuwe telling blijkt het aantal damherten in 2019 hoger dan verwacht