Oktober 2019

De twintig deelnemers aan de Vroege Vogelswandeling van oktober werden in twee groepen opgedeeld. Het merendeel van de groep liep voor het eerst mee, en dat is altijd leuk!
Kees & Clarence liepen met de groep een rondje -Renbaanveld / Grote Pan / Rozenwaterveld / Tonneblink – tegen de klok in, Huib ging met zijn groep met de klok mee. Het was met een temperatuur van 13 graden, geen regen en haast geen wind perfect wandelweer. Aan het eind brak er nog een waterig zonnetje door. Het verslag bespreekt de wandeling van beide groepen.

Het werd een echte herfstwandeling met heel veel verschillende soorten paddenstoelen en burlende damherten door het parkachtig aandoende duinlandschap. Direct bij de ingang stonden twee jonge damherten al met hun koppen tegen elkaar. Het verminderde aantal hindes lijkt voor grotere rivaliteit tussen de mannen te zorgen.

Het lijkt wel Pasen, met al die eieren in het duin!

In het Noordoosterkanaal zwom een grote groep kuifeenden en enkele krakeenden. Door de nevel was het uitzicht op de Tonneblink beperkt. En dat is jammer want Waternet heeft de bomen rondom de top van de Tonneblink gerooid voor een 360 graden uitzicht. Daar konden we nu nog niet echt van genieten. Bij helder weer beklimmen we deze duintop in februari 2020 opnieuw.

In het omheinde deel op het Rozenwaterveld speciaal gemaakt voor de wilde liguster, blijkt die struik daar op sterven na dood. Geen enkel blad of vrucht aan de plant in oktober is geen goed nieuws. Het Duinroosje stond in de omheining nog wel in bloei en de Kardinaalsmuts had het ook naar het zin. Toch blijft het vreemd om op die manier de natuur te moeten beschermen.

Bij het Renbaanveld werd naast de dodelijk giftige Groene knolamaniet, de Gerimpelde melkzwam waargenomen. Melkzwammen scheiden een druppeltje melk af als je een stukje van de hoed afbreekt. Andere soorten paddenstoelen die we tegen kwamen: Oranje aderzwam, Knolparasolzwam en Kopergroene bekerzwam. De stobben van de gekapte dennen stonden vol met Koningsmantel.

De Damherten waren flink aan het schoffelen geweest met hun geweien. Op talloze plaatsen zagen we de kuilen langs de paden en onder bomen. de eilandjes in de Renbaanplas zaten vol Aalscholvers die hun vleugels aan het drogen waren. Ten oosten van de Tribune stond een Wegedoorn, afgeladen vol met zwarte bessen. Vlierbessen zagen we niet meer, wel de Judasoor op vlierhout.

Na ruim 2 uur wandelen werd het eindpunt bereikt.