Oktober 2021

Over burlende herten en gillende kikkers

Vandaag een echte herfstwandeling die begon in de mist. Vanaf de Varenlaan konden we de Berg van Mikwel niet eens zien liggen. Alles was nat van de mist en de dauw, ook onze schoenen raakten doorweekt. Toch heerlijk gewandeld, met het burlen van Damherten op de achtergrond. Op twee plaatsen stond zo’n grote, imposante hertenbok ons toe te roepen vanaf een heuveltje.

Mist op de wandeling in oktober

Ook de andere groep kwam burlende en vechtende damhertenmannen tegen. ‘We voelden ons omsingeld’, zegt Clarence Wever. Verder kwamen ze vele mooie paddenstoelen tegen in diverse stadia. Op het einde trof men nog een mooie biefstukzwam aan.

Dat de herfst is begonnen kon je overal zien. Rode bessen aan de Meidoorns en de Kardinaalsmutsen, spinnenwebben in de Duindoorns, een omgevallen Beuk met zeker tien soorten paddenstoelen, het was niet te missen.

Maar de meeste bijzondere waarneming van vandaag was een gillend beestje in het Mosterdbos. Het koste even moeite om te lokaliseren waar het geluid vandaan kwam. Aanvankelijk dachten we dat het een muis was, maar die piepen schriller en korter. Het geluid, een vrij langgerekt gilletje, kwam uit de afgevallen bladeren. Uiteindelijk bleek het een Bruine kikker te zijn die zich onder de bladeren had verstopt. Een gillende kikker: de natuurwonderen zijn de wereld nog niet uit!

Een schitterend exemplaar van de biefstukzwam aan het einde van de excursie.